Split Fiction – Review
Λίγα πράγματα είναι σίγουρα στον κόσμο. Ο ήλιος για παράδειγμα πρωτοεμφανίζεται στην Ανατολή κάθε μέρα, στα μαθηματικά το ένα συν ένα κάνει δύο, και κάθε νέα κυκλοφορία της Hazelight είναι αξέχαστη, συναρπαστική, και άκρως ποιοτική. Δεν είναι τυχαίο που η προηγούμενη κυκλοφορία του εν λόγω στούντιο ανάπτυξης, το It Takes Two, ήταν ο πρώτος τίτλος που κατάφερε να πάρει ατόφιο δεκάρι στο PSholics.gr, και έχοντας αυτό στο μυαλό μας, περιμέναμε πως και ο νέος τίτλος του με την ονομασία Split Fiction θα απέπνεε την ίδια ποιότητα και την ίδια ποσότητα διασκέδασης.
Έτσι, ο πήχης τέθηκε εξαιρετικά ψηλά, και θέσαμε στους εαυτούς μας ένα πολύ σημαντικό ερώτημα· θα καταφέρει η Hazelight όχι μόνο να μας προσφέρει μια εξίσου αριστουργηματική εμπειρία, αλλά να ξεπεράσει κιόλας τα όσα μας έχει προσφέρει μέχρι σήμερα;
Όταν έφτασα πια στους τίτλους τέλους του Split Fiction, αντιλήφθηκα πως η απάντηση σε αυτό το ερώτημα αποδείχθηκε αρκετά απλή, τα λόγια μου όμως για το νέο αυτό δημιούργημα είναι πολλά. Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή.
Το Split Fiction είναι ο νέος τίτλος από την εκδότρια εταιρία Electronic Arts και το στούντιο ανάπτυξης Hazelight, ο οποίος μας προσφέρει -όπως και το πολυβραβευμένο It Takes Two- μια split-screen action adventure εμπειρία που όμοιά της δεν έχετε ξαναδεί. Πρωταγωνίστριες του τίτλου είναι οι Mio Hudson και Zoe Foster, δύο άγνωστες μεταξύ τους κοπέλες που επιθυμούν όσο τίποτε άλλο να εκδώσουν επιτέλους τα πρώτα τους βιβλία, οι οποίες έχουν προσκληθεί από μια εταιρία ονόματι Rader Publishing με σκοπό να δοκιμάσουν την πειραματική μηχανή εικονικής πραγματικότητας που αναπτύσσει ώστε να μπουν μέσα στους κόσμους που έχουν δημιουργήσει και να τους ζήσουν σαν να είναι η πραγματικότητα.
Όμως, η Mio “μυρίστηκε” πριν την έναρξη του πειράματος πως κάτι πάει στραβά με την εταιρία αλλά και με τα κίνητρα του ιδρυτή της, J. D. Rader και, σαν να μην έφτανε αυτό, στην προσπάθειά της να φύγει, κατέληξε να καβγαδίζει με τον Rader, ο οποίος την έσπρωξε κατά λάθος στην φούσκα ιστορίας της Zoe. Κάπως έτσι λοιπόν, οι δύο πρωταγωνίστριες βρέθηκαν να μοιράζονται τις ιδέες τους, ταξιδεύοντας και οι δύο στους Fantasy κόσμους της Zoe και στους Sci-Fi κόσμους της Mio, και προσπαθώντας απεγνωσμένα να ξεφύγουν από την προσομοίωση αυτή, που είναι πλέον ξεκάθαρο ότι προσπαθεί να τους κλέψει τις ιδέες και όχι να τις βοηθήσει να εκδώσουν τα βιβλία τους.
Η ιστορία λοιπόν του Split Fiction, όπως μπορείτε να δείτε, είναι αξιοπρεπέστατα πρωτότυπη και διαθέτει αρκετές εκπλήξεις. Οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων κινούνται με ισορροπία μεταξύ του ρεαλισμού και των κινηματογραφικών προτύπων, και υπάρχουν άφθονες στιγμές που ξεχειλίζουν από συναισθήματα. Το πιο δυνατό κομμάτι της ιστορίας του τίτλου είναι τα παρελθόντα των δύο πρωταγωνιστριών, τα οποία ξετυλίγονται ομαλά και ρεαλιστικά όσο αυτές γνωρίζονται μεταξύ τους, είτε εν μέσω των πολυάριθμων cutscenes είτε κατά την διάρκεια του gameplay, έχω ωστόσο ένα μικρό παράπονο από το κομμάτι που αφορά τον Rader, καθώς τα κίνητρά του έγιναν γνωστά πολύ νωρίς, και η εξέλιξη των γεγονότων ήταν κάπως αναμενόμενη, ίσως και κλισέ.
Το δυνατότερο όμως κομμάτι του Split Fiction είναι αναμφισβήτητα το gameplay του, προσφέροντας ίσως την πιο καλοδουλεμένη από όλες τις απόψεις co-op εμπειρία που είχαμε την ευκαιρία ποτέ να παίξουμε.
Σε αυτό το σημείο, καλό θα ήταν να επισημάνουμε πως το Split Fiction είναι ένας αποκλειστικά co-op τίτλος, γεγονός που σημαίνει πως δεν θα μπορέσετε να τον απολαύσετε μόνοι σας. Κάθε δευτερόλεπτό του απαιτεί κινήσεις και από τους δύο παίκτες, ενώ είναι αμέτρητες οι στιγμές που εσείς και ο συμπαίκτης σας θα πρέπει να συγχρονιστείτε για να μπορέσετε να περάσετε το εκάστοτε σημείο, έτσι λοιπόν η εύρεση ενός δεύτερου παίκτη για την ολοκλήρωση του τίτλου είναι αναγκαία.
Το θετικό είναι όμως πως υπάρχει η δυνατότητα τόσο για couch όσο και για online co-op και, αν ο online συμπαίκτης σας δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει το Split Fiction, τότε θα μπορέσετε απλώς να τον προσκαλέσετε μέσω του δωρεάν Friend’s Pass, το οποίο του επιτρέπει να αποκτήσει πρόσβαση στον τίτλο και να τον ολοκληρώσει μαζί σας χωρίς να τον έχει στην ψηφιακή του βιβλιοθήκη. Αυτή είναι μια κίνηση που είδαμε από την Hazelight τόσο στο προαναφερθέν It Takes Two όσο και στο A Way Out, και είμαστε πολύ χαρούμενοι που ως στούντιο συνεχίζει να εστιάζει στην βέλτιστη διασκέδαση των παικτών και όχι απλώς στις πωλήσεις του εκάστοτε τίτλου της.
Ας μιλήσουμε όμως τώρα για τον λόγο που το Split Fiction ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους της Hazelight, όσων αφορά το καθαρό του gameplay. Το πρώτο και πιο τρανταχτό στοιχείο που το κάνει να ξεχωρίζει είναι το γεγονός πως αντί να προσφέρει ένα είδος στον κόσμο του, προσφέρει δύο· αυτά του Fantasy και του Sci-Fi.
Στους Sci-Fi κόσμους λοιπόν της Mio, ερχόμαστε αντιμέτωποι με όλους τους κινδύνους που μπορείτε να φανταστείτε· δολοφονικά ρομπότ, τεράστιες εγκαταστάσεις των οποίων η τεχνολογία βρίσκεται έτη φωτός μπροστά, λέιζερ, άκρως επικίνδυνα -και χρήσιμα- όπλα, και γενικά οτιδήποτε άλλο μπορεί να καταστίσει το μέλλον της ανθρωπότητας καταπιεστικό, ζοφερό, και σκοτεινό. Κάθε ένας από αυτούς τους κινδύνους χρήζει διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης ή αποφυγής, και οι παίκτες θα πρέπει να προσαρμόζουν τις platforming ή action κινήσεις τους ανάλογα ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν ζωντανοί.
Από την άλλη, στους Fantasy κόσμους της Zoe (και εκεί που πραγματικά έλαμψε το Split Fiction κατά την προσωπική μου άποψη) είδαμε πιο φωτεινά και παραμυθένια σκηνικά, και είχαμε απέναντί μας περισσότερα φυσικά και φανταστικά στοιχεία, όπως δράκους, μαγικά δέντρα, ποτάμια, επικίνδυνα δάση, κάστρα, κ.λπ., τα οποία αποζητούσαν με την σειρά τους τροποποιήσεις στο gameplay σκεπτικό των παικτών.
Με το Split Fiction να προσφέρει έναν διαφορετικό κόσμο για κάθε κεφάλαιο και δευτερεύουσα ιστορία, και τον τίτλο να περιέχει συνολικά 8 βασικά κεφάλαια και 12 δευτερεύουσες ιστορίες, μπορείτε να φανταστείτε πως οι κόσμοι που θα εξερευνήσετε θα είναι κάτι παραπάνω από πολυάριθμοι. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε νέος κόσμος δίνει στις πρωταγωνίστριές μας και νέες ικανότητες, διατηρώντας έτσι την συνολική gameplay εμπειρία φρέσκια και συναρπαστική.
Για παράδειγμα, σε έναν από τους Sci-Fi κόσμους έχουμε στην κατοχή μας ένα σπαθί αλλαγής βαρύτητας και ένα μαστίγιο μαγνήτη, ενώ σε έναν άλλον έχουμε jetpacks για μια άκρως καθηλωτική εξερεύνηση. Από την άλλη, ένας από τους Fantasy κόσμους μετατρέπει την Mio σε γορίλλα και σε ένα υβριδικό ζωάκι που μπορεί να κολυμπά και την Zoe σε μια νεράιδα και σε ένα τεράστιο δέντρο που θυμίζει τον Groot, ενώ ένας δεύτερος μας δίνει δράκους που διαθέτουν τις δικές τους ειδικές ικανότητες, τους οποίους και βλέπουμε να μεγαλώνουν και να δυναμώνουν με την πάροδο του χρόνου.
Αυτές οι ειδικές ικανότητες σε συνδυασμό με το άψογα σχεδιασμένο platforming του Split Fiction, το οποίο απαιτεί ίσα μέρη φαντασίας, ακρίβειας, και αντανακλαστικών από τους παίκτες, δημιουργεί έναν τίτλο που εκτινάσσει συνεχώς την αδρεναλίνη στα ύψη, χωρίς ωστόσο να κουράζει. Το μόνο ίσως που θα χρειαστεί να προτείνουμε είναι να βρείτε έναν συμπαίκτη που να είναι έστω και λίγο έμπειρος με το gaming, κυρίως με το platforming είδος, ή τουλάχιστον να οπλιστείτε με μια δόση υπομονής, γιατί ορισμένες από τις στιγμές του είναι πιο απαιτητικές από άλλους τίτλους όπως το It Takes Two, και θα χρειαστούν αρκετές επαναλήψεις αν κάποιος δεν έχει γνώσεις από το συγκεκριμένο είδος.
Και αυτό ισχύει γιατί η φιλοσοφία του υποχρεωτικού co-op δεν περιορίζει τους παίκτες στην απλή νοοτροπία του “παίζουμε μαζί”. Παρόλο που σε ορισμένες στιγμές του τίτλου, οι πρωταγωνίστριές μας μπορούν να εξερευνήσουν τον κόσμο κάπως πιο ανεξάρτητα, στο μεγαλύτερο μέρος του οι παίκτες καλούνται να εκτελέσουν διαφορετικές, αλλά αλληλένδετες ενέργειες που απαιτούν σωστό συγχρονισμό και επικοινωνία. Απαιτείται λοιπόν καλή συνεννόηση, είτε σε σημεία όπου ο ένας παίκτης πρέπει να ελέγχει ένα μηχανισμό για να περάσει ο άλλος, είτε όταν χρειάζεται να ενεργοποιηθεί κάποιον μηχανισμός ταυτόχρονα από τους δύο παίκτες.
Αν αυτό σας ακούγεται κάπως αποθαρρυντικό, μην αγχώνεστε, γιατί στην πραγματικότητα είναι ένας από τους σημαντικότερους λόγους που ο τίτλος αυτός είναι τόσο αξιόλογος. Συγκεκριμένα, η ανάγκη αυτή για συνεννόηση μετατρέπει το Split Fiction σε μια εμπειρία που κάνει και τους δύο παίκτες να νιώθουν απαραίτητοι, αποφεύγοντας τον κίνδυνο ο ένας από τους δύο παίκτες να γίνει ένας απλός θεατής. Επιπλέον, κατά την ολοκλήρωση του εκάστοτε δύσκολου σημείου, η ευχαρίστηση διπλασιάζεται, ενώ αν είστε τυχεροί και απολαμβάνετε τον τίτλο εν μέσω couch co-op, τότε θα σας προτείνω να ενσωματώσετε και ένα τελετουργικό fist-bump όποτε θέλετε να πείτε μπράβο στον συμπαίκτη σας, το οποίο θα κάνει την συνολική εμπειρία ακόμη πιο διασκεδαστική και αξέχαστη.
Επιστρέφοντας τώρα στο βασικό gameplay του τίτλου, έχουμε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Split Fiction· τον τρόπο με τον οποίον βρίσκει την ισορροπία μεταξύ έντασης και χαλάρωσης. Είναι πάντοτε αξιοθαύμαστο το πώς τα έντονα και γεμάτα δράση και κινηματογραφικότητα σημεία του τίτλου δίνουν τη θέση τους σε πιο χαλαρές στιγμές, είτε εν μέσω γρίφων που απαιτούν περισσότερη σκέψη παρά ένστικτο, είτε με πιο συναισθηματικές στιγμές αφήγησης, που εμφανίζονται πάντοτε στην πιο κατάλληλη στιγμή.
Αυτές οι εναλλαγές προσφέρουν μια εμπειρία που δε γίνεται ποτέ κουραστική, ενώ επιτρέπουν στους παίκτες να πάρουν μια ανάσα και να μαζέψουν δυνάμεις πριν φτάσουν το επόμενο κρεσέντο. Είναι μια ισορροπία που θέλει προσοχή και μαεστρία από το εκάστοτε στούντιο ανάπτυξης για να πετύχει, και η Hazelight ευτυχώς έχει αποδείξει -και με το παραπάνω- ότι ξέρει ακριβώς πότε να πατήσει φρένο και πότε γκάζι.
Πέρα όμως από τους βασικούς μηχανισμούς του, το Split Fiction είναι γεμάτο και με μικρές, καλοσχεδιασμένες λεπτομέρειες· από προαιρετικά mini-games όπως χιονοπόλεμο και δημιουργία μαγικών ελιξίριων σε μια πλατεία που θυμίζει τον κόσμο του Harry Potter, μέχρι και πολυάριθμα easter eggs, τόσο από τίτλους της Hazelight όσο και από άλλα μεγάλα ονόματα της gaming βιομηχανίας. Αυτές οι πινελιές προσφέρουν αναπάντεχα διαλείμματα από την κύρια δράση και δίνουν στους παίκτες χώρο να εξερευνήσουν, να γελάσουν, ή απλώς να απολαύσουν τον κόσμο του τίτλου, ενισχύοντας την προαναφερθούσα ισορροπία με έναν ακόμη πιο ενδιαφέροντα τρόπο.
Όπως μπορείτε να φανταστείτε, οι λεπτομέρειες αυτές απαιτούν σκέψη και προσοχή σε μια πληθώρα από διαφορετικά κομμάτια της ανάπτυξης, όπως το scripting, τα animations, και τον γενικό σχεδιασμό των επιπέδων, είναι όμως πράγματα στα οποία η Hazelight ήξερε πως άξιζε να αφιερώσει χρόνο, καθώς απέδειξαν ότι κατάφεραν να προσθέσουν ακόμη περισσότερο βάθος σε μια ήδη πολύπλευρη εμπειρία.
Περνώντας τώρα στα πιο τεχνικά κομμάτια του τίτλου, θα ξεκινήσω με το δυνατότερο· τον οπτικό του τομέα. Το Split Fiction διαθέτει μερικούς από τους ομορφότερους κόσμους που έχω δει ποτέ στην gaming βιομηχανία, τόσο λόγω της φαντασίας που περιέχουν σε κάθε τους κομμάτι, όσο και στο πόσο καλοσχεδιασμένοι ήταν όλοι, από το level design μέχρι και τα περιβάλλοντα στο βάθος. Οι λεπτομέρειες που συνθέτουν τον εκάστοτε κόσμο είναι ατελείωτες και σπανίως επαναλαμβανόμενες, ενώ το artstyle είναι μοναδικά παραμυθένιο, διαθέτοντας ίσες δόσεις ρεαλισμού και φαντασίας.
Ένα ακόμη στοιχείο του Split Fiction που μου άρεσε ιδιαίτερα ήταν το πόσο διαφορετικοί ήταν οι κόσμοι μεταξύ τους, αλλά και πάλι πόσο κοντά παρέμεναν στις προσωπικότητες των πρωταγωνιστριών. Για παράδειγμα, η Zoe που βγάζει προς τα έξω μια ζωντάνια, μια αθωότητα, και μια γενικά πιο ανέμελη εικόνα, προσφέρει στους παίκτες πιο έντονα και φωτεινά χρώματα, ενώ οι κόσμοι της Mio, η οποία είναι κάπως πιο κλειστή, κυνική, ίσως και σκληρή, ζωντανεύουν χρησιμοποιώντας μια αρκετά πιο μουντή και σκούρα παλέτα, και περιλαμβάνουν περισσότερους κινδύνους από ότι όμορφα τοπία που συναρπάζουν το μάτι.
Και, όλα αυτά δείχνουν ακόμη πιο εντυπωσιακά χάρη στην άψογη επίδοση του τίτλου, την οποία και καθιστά δυνατή η δύναμη του PlayStation 5. Συγκεκριμένα, το Split Fiction τρέχει στην βασική κονσόλα της Sony σε 1800p ανάλυση στα 60fps, τα οποία, όσο δράση και αν υπάρχει στην οθόνη, δεν πέφτουν ποτέ, ενώ όσοι τυχεροί έχουν στην κατοχή τους το PS5 Pro θα μπορέσουν να απολαύσουν τον τίτλο σε native 4Κ ανάλυση με τον ίδιο σταθερό ρυθμό ανανέωσης καρέ. Για να καταλάβετε, καθ’ όλη την διάρκεια ενασχόλησής μου με το Split Fiction δεν αντίκρυσα ούτε ένα τεχνικό ψεγάδι, πράγμα όχι απλώς σπάνιο, αλλά σχεδόν πρωτάκουστο στην gaming βιομηχανία.
Την ίδια άκρως θετική εντύπωση μου άφησε και ο ακουστικός τομέας του τίτλου. Τόσο η μουσική απόκρουση του Split Fiction όσο και τα διάφορα ηχητικά του εφέ με βύθιζαν ολοένα και πιο βαθιά στον εκάστοτε κόσμο του, ενώ οι ερμηνείες των Elsie Bennett (Zoe) και Kaja Chan (Mio) ήταν αναζωογονητικά ρεαλιστικές και απολαυστικές, δένοντας την συνολική εμπειρία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημά μου, το Split Fiction κατάφερε όχι μόνο να διατηρήσει την θέση της Hazelight ως ένα από τα πολυτιμότερα στούντιο ανάπτυξης στην gaming βιομηχανία, αλλά και να ξεπεράσει το ήδη εξαιρετικό It Takes Two σε όλες του τις πτυχές. Προσφέρει μια αριστουργηματική co-op εμπειρία τόσο σε διασκέδαση όσο και σε σχεδιασμό, και σε συνδυασμό με τους καθηλωτικούς του κόσμους, την απολαυστική του αφήγηση, το πλούσιο gameplay του, και τον αψεγάδιαστο τεχνικό του τομέα, κατάφερε ακούραστα να μετατραπεί σε έναν από τους καλύτερους και πιο ολοκληρωμένους από όλες τις απόψεις τίτλους που κυκλοφόρησαν ποτέ.
Το Split Fiction μας παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία για τις ανάγκες του review.
