Close

Login

Close

Εγγραφή

Close

Lost Password

Συνδέεται με:

Sherlock Holmes: Chapter One | Review

Ένας νεαρός Sherlock που είναι πιο Sherlock από ποτέ!

Ένα πράγμα που δεν πρόκειται ποτέ να χορτάσω είναι οι ενδιαφέρουσες και γεμάτες σκέψη αστυνομικές/ντετέκτιβ ιστορίες. Τόσο στις ταινίες και τα βιβλία όσο και στα PlayStation παιχνίδια, κάθε ευκαιρία να λύσω ένα μυστήριο είτε μόνη μου είτε μέσω των πρωταγωνιστών είναι άμεσα ευπρόσδεκτη, έτσι λοιπόν μπορείτε να φανταστείτε πόσο φωτεινά έγιναν τα μάτια μου από την προσμονή στο άκουσμα ενός νέου τίτλου από την Frogwares. Με εννέα διαφορετικούς Sherlock Holmes τίτλους στο τσεπάκι της, αλλά και το παράξενα όμορφο The Sinking City, η Frogwares έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα συμπαγές βιογραφικό από κάπως άτσαλους άλλα ιδιαίτερα διασκεδαστικούς τίτλους, καθώς όμως κανένας από αυτούς δεν μπόρεσε να αγγίξει την τελειότητα, μια νότα ανησυχίας κρύβεται πίσω από τον νέο της τίτλο, το Sherlock Holmes: Chapter One. Για το αν χρειάζεται όντως να ανησυχούμε ή όχι θα το δούμε παρακάτω.

Το Sherlock Holmes: Chapter One διηγείται την ιστορία ενός εικοσιενάχρονου, κακομαθημένου και κάπως ανώριμου Sherlock Holmes, πριν δηλαδή σμιλευτεί στον διάσημο ντετέκτιβ που όλοι αγαπάμε. Σε αντίθεση όμως με τους πατροπαράδοτους Sherlock Holmes τίτλους που βρίσκονται στην βροχερή Αγγλία, η εν λόγω ιστορία μας ταξιδεύει στο φωτεινό Μεσογειακό νησί ονόματι Cordona, στο οποίο ο νεαρός πρωταγωνιστής μας είχε περάσει ένα τμήμα της παιδικής του ηλικίας, καθώς επιθυμεί να λύσει το σκοτεινό μυστήριο πίσω από τον θάνατο της μητέρας του. Αυτήν την φορά ωστόσο δεν έχει δίπλα του τον πιστό John Watson αλλά τον παιδικό του φίλο Jon, ο οποίος μαθαίνουμε αρκετά νωρίς πως είναι στην πραγματικότητα ο φανταστικός του φίλος.

Καθώς όμως η Cordona είναι μεγάλη και πνιγμένη στην εγκληματικότητα, τόσο ανάμεσα στους φτωχούς όσο και στους ανθρώπους που ανήκουν στις ανώτερες κλάσεις, ο Sherlock δεν διστάζει να διαλευκάνει κάθε έγκλημα και κάθε φόνο που βρίσκει μπροστά του, αρχικά για να περάσει πιο ευχάριστα την ώρα του και αργότερα για να βοηθήσει όντως τους συνανθρώπους του, και για να το κάνει αυτό πρέπει να χρησιμοποιήσει όλους τους παλιούς αλλά και νέους μηχανισμούς που έχει στην διάθεσή του.

Για παράδειγμα, θα χρειαστεί να διαβάσει μια πληθώρα γραμμάτων, ντοκουμέντων, αρχείων και άλλων εγγράφων, τα οποία συνήθως θα εμπεριέχουν χρονολογίες, τοποθεσίες, ονόματα και άλλες χρήσιμες λεπτομέρειες, να αποσπάσει πληροφορίες από διάφορους ανθρώπους είτε μέσω ερωτήσεων στον δρόμο είτε μέσω επίσημων καταθέσεων, αλλά και να αλληλοεπιδράσει με μια σειρά από αντικείμενα και πιθανά αποδεικτικά στοιχεία στον τόπο του εγκλήματος και ύστερα να τα αναλύσει εάν αυτό αποδειχθεί απαραίτητο. Μιας όμως και ο Sherlock δεν είναι ένας απλός ντετέκτιβ, ο τίτλος καταφέρνει να ενσωματώσει ακόμη περισσότερους και πιο περίπλοκους μηχανισμούς.

Συγκεκριμένα, μπορεί να χρησιμοποιήσει τις οξυμένες αισθήσεις αναζήτησής του, ώστε να εντοπίζει τον δρόμο που διάλεξε να διασχίσει για παράδειγμα ένας αιμόφυρτος δολοφόνος ή μια άμαξα, να βρει κρυμμένα αντικείμενα και κρυφά περάσματα μέσα σε τοίχους, αλλά και να κρυφακούσει τις συζητήσεις μερικών ανθρώπων ώστε να βρει επιπλέον πληροφορίες ή και να ανακαλύψει μια νέα υπόθεση. Ο εν λόγω μηχανισμός είναι μια νέα προσθήκη από την Frogwares και παρόλο που είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, δεν αποδεικνύεται τελικά να είναι τίποτα παραπάνω από ένα τυχαίο και απρόβλεπτο φιλτράρισμα λέξεων, των οποίων ο σωστός συνδυασμός θα βρεθεί είτε μετά από μερικές προσπάθειες είτε διαλέγοντας όλες τις λέξεις πολύ γρήγορα, μιας και η επιλογή μιας λάθος λέξης απλώς αφαιρεί μερικά δευτερόλεπτα από τον διαθέσιμο χρόνο.

Με τους ήδη καθιερωμένους μηχανισμούς όμως δεν μείναμε καθόλου δυσαρεστημένοι. Αντιθέτως, η αναζήτηση για παράδειγμα ενός συγκεκριμένου ανθρώπου μέσω των επίσημων αρχείων και καταγραφών της αστυνομίας, του δημαρχείου και της τοπικής εφημερίδας δεν παύει να είναι εξαιρετικά ικανοποιητική, καθώς μόνο η χρήση των κατάλληλων πληροφοριών θα αποφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα και η εύρεσή του θα προσφέρει στους παίκτες ένα καθαρό αίσθημα περηφάνειας. Προσωπικά όμως ο αγαπημένος μου μηχανισμός πρέπει να είναι η χημική ανάλυση, όπου για να αναλύσει για παράδειγμα ο Sherlock μια σταγόνα αίμα ή υπολείμματα από δηλητηριασμένο κρασί θα πρέπει οι παίκτες να μεταβούν σε μια συνήθως απλοϊκή αλλά μερικές φορές αρκετά πιο περίπλοκη μαθηματική ακολουθία, χρησιμοποιώντας διάφορα στοιχεία αλλά και μεταβλητές.

Ιδιαίτερα περίπλοκος μπορεί να αποδειχθεί και ο μηχανισμός αναδημιουργίας μιας σκηνής μέσω του Jon. Συγκεκριμένα, όταν σε μια σκηνή εγκλήματος καταφέρνουμε να εντοπίσουμε έναν επαρκή αριθμό αποδεικτικών στοιχείων, ο Sherlock θα εισέλθει σε μια διαφορετική νοητική κατάσταση, όπου με την βοήθεια του Jon ο οποίος θα μπορεί να διασχίζει τον χώρο, θα προσπαθήσει να πλάσει τα όσα έγιναν σε στιγμιότυπα. Ενώ στην αρχή αυτός ο μηχανισμός είναι αρκετά κατανοητός, καθώς προσπαθούμε να λύσουμε περισσότερες υποθέσεις τα στιγμιότυπα αυτά γίνονται όλο και πιο λεπτομερή, και μια λάθος κίνηση θα κρατήσει μακριά τον Sherlock από την διαλεύκανση του εγκλήματος. Αν βέβαια δεν είστε ιδιαίτερα παρατηρητικοί, μπορείτε να δοκιμάσετε πολλούς συνδυασμούς μέχρι να πετύχετε τον σωστό, μιας όμως και αυτό θα απαιτήσει αρκετό χρόνο, ο τίτλος θα σας παρακινήσει να οξύνετε τις αστυνομικές σας αισθήσεις.

Παράλληλα, ένα ακόμη ευχάριστο κομμάτι του τίτλου είναι οι μικρές αποστολές που μας αναθέτει περιστασιακά ο Jon κατά την διάρκεια των υποθέσεων. Αυτές οι αποστολές συνήθως δεν κρατούν περισσότερο από μερικά λεπτά, το αποτέλεσμά τους ωστόσο είναι θετικό τόσο για τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση ανθρώπους όσο και για τον ίδιο τον Sherlock, καθώς και αυτός αλλά και εμείς δενόμαστε περισσότερο με τον φανταστικό, σκανταλιάρη και καλοκάγαθο φίλο μας, ανακαλύπτοντας έτσι την στενή σχέση τους. Επιπλέον, ξεφεύγει το μυαλό μας από τα βαριά θέματα στα οποία μας συστήνει ο τίτλος και αποκτάμε μια δόση διασκέδασης, όπως για παράδειγμα φορώντας ένα καπέλο μάγου για να ξεκλειδώσουμε μια επιπλέον συζήτηση με ένα μικρό αγόρι ή να συγχίσουμε μια γριούλα όταν μπορέσουμε να γίνουμε ολόιδιοι εμφανισιακά με τον θείο της.

Οι εν λόγω διαφορετικές ενδυμασίες είναι μια ακόμη εξαιρετική και διασκεδαστική πτυχή του τίτλου. Είναι γνωστό πως ο Sherlock είναι ιδιαίτερα έμπειρος στην σωστή και παραπλανητική μεταμφίεση του εαυτού του ώστε να αποσπάσει με επιτυχία μια πληθώρα πληροφοριών, και στο Sherlock Holmes: Chapter One αυτός ο μηχανισμός πραγματικά λάμπει. Συγκεκριμένα, οι διάφορες αμφιέσεις του Sherlock είναι απαραίτητες σε δύο περιπτώσεις, όταν πρέπει να μοιάσει με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο για να αποσπάσει πληροφορίες από έναν γνωστό του, όπως έναν ναύτη που πρέπει να μιλήσει με μια παλιά “κοπέλα” του ή έναν νεκρό ζωγράφο που πρέπει να περάσει από την σπιτονοικοκυρά του για να αποκτήσει πρόσβαση στο διαμέρισμά του, αλλά και όταν πρέπει να συμβουλευτεί ανθρώπους στον δρόμο, οι οποίοι φυσικά δέχονται να μιλήσουν μόνο σε κάποιον όμοιό τους, δηλαδή έναν πλούσιο, έναν εργάτη ή έναν ζητιάνο. Για να το καταφέρει θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε μια πληθώρα διαφορετικών ρούχων, καπέλων, γενειάδων, αξεσουάρ και ουλών ή άλλων χτυπημάτων, με την παραμικρή λεπτομέρεια να είναι πολλές φορές κρίσιμη για την σωστή και ολοκληρωμένη μεταμφίεση.

Οι γνώσεις του πάνω στις μεταμφιέσεις, τις χημικές αναλύσεις και τις αναζητήσεις αρχείων δεν είναι το μοναδικό προσόν του νεαρού Sherlock, καθώς πάνω άπ’ όλα είναι ένας επιδέξιος ντετέκτιβ με μεγάλη κλήση στην επαγωγή. Με την συλλογή όλων αυτών των πληροφοριών που αναφέραμε παραπάνω, αποκτάμε αρκετά μεμονωμένα στοιχεία τα οποία εν τέλη θα οδηγήσουν στην διαλεύκανση της εκάστοτε υπόθεσης, για να το καταφέρουμε όμως αυτό θα πρέπει να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα. Κάθε στοιχείο θα πρέπει να ενωθεί με κάποιο άλλο (π.χ. η δολοφονία ενός ατόμου με ένα συγκεκριμένο εργαλείο και η κατοχή ενός παρόμοιου εργαλείου από έναν γνωστό του) ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο πιο σύνθετο στοιχείο, το οποίο με την σειρά του θα ενωθεί με άλλα σύνθετα στοιχεία για να σχηματίσουν το τελικό συμπέρασμα, δημιουργώντας παράλληλα και ένα ευχάριστο συναίσθημα ικανοποίησης όταν βλέπουμε πως μειώνονται τα εναπομείναντα στοιχεία και οδεύουμε προς την διαλεύκανση.

Όμως, το τελικό συμπέρασμα δεν είναι τόσο απλό, καθώς δεν είναι μόνο ένα. Σε πολλές περιπτώσεις ο τίτλος μας προσφέρει παραπάνω από μια επιλογή για το ποιος είναι ο δολοφόνος ή για το τί θα πρέπει να κάνουμε με τον εν λόγω δολοφόνο (για παράδειγμα να τον αφήσουμε ελεύθερο ή να τον βάλουμε στην φυλακή), και σε σε αυτά τα συμπεράσματα δεν υπάρχει σωστή και λάθος επιλογή, μόνο η επιλογή που πιστεύουν οι παίκτες πως είναι η καλύτερη. Στο συγκεκριμένο κομμάτι του τίτλου η Frogwares αποφάσισε να προσφέρει μεγάλη ελευθερία στους παίκτες, ώστε να ακούσουν την καρδιά τους, να ακολουθήσουν την λογική ενός αστυνομικού ή και να μην νοιαστούν για κανέναν, και ως επί το πλείστον (αν εξαιρέσουμε το εξαιρετικά δυνατό και συναισθηματικό τέλος της ιστορίας) δεν θα χρειαστεί οι παίκτες να επιβαρυνθούν με μια μετανιωμένη επιλογή, καθώς οι μόνες αλλαγές που πραγματοποιούνται στον κόσμο είναι οι διαφορετικές ειδήσεις που θα εμφανιστούν αργότερα στις εφημερίδες.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο κόσμος δεν μεταβάλλεται συχνά. Για πρώτη φορά σε έναν Sherlock Holmes τίτλο, η Frogwares αποφάσισε να δημιουργήσει έναν open-world κόσμο γεμάτο με δυνατότητες εξερεύνησης, δανείζοντας αρκετά χαρακτηριστικά από το The Sinking City. Για την εξερεύνησή του οι παίκτες θα μπορέσουν να κάνουν χρήση των διαφόρων fast-travel σημείων τα οποία βρίσκονται συνήθως σε αξιοσημείωτα σημεία του χάρτη, αφού όμως πρώτα τα ανακαλύψουν, ενώ μπορούν και να τον διασχίσουν με τα πόδια, καθώς παρόλο που ο χάρτης δεν είναι ιδιαίτερα μικρός, η κίνηση του Sherlock και η διαρρύθμιση των δρόμων προσφέρουν στους παίκτες μια καλοδεχούμενη ευχέρεια και ταχύτητα που κάνει τα εκάστοτε ταξίδια πολύ πιο σύντομα.

Και ευτυχώς, η Cordona είναι τόσο όμορφη που δεν βαριέσαι να την διασχίζεις συνεχώς. Κάθε σπιθαμή της είναι προσεγμένη και εκθαμβωτική, με τον σχεδιασμό του περιβάλλοντος να θυμίζει μερικές φορές ένα Witcher νέας γενιάς, ενώ ο φωτισμός και το γυάλισμα των χαρακτήρων και των λεπτομερειών του κόσμου προσφέρει μια διαφορετική και πιο ζωντανή αλλά συνάμα ονειρική αύρα. Επιπλέον, αρκετά ενδιαφέρουσα ήταν και η συνεχής εναλλαγή της μέρας με την νύχτα, όπου το ηλιοβασίλεμα και το ξημέρωμα πιο συγκεκριμένα ήταν χάρμα οφθαλμών, ενώ το μαγευτικό θέαμα ενός αερόπλοιου που βασιλεύει στον ουρανό με άφηνε πάντοτε άφωνη.

Αυτό που άργησα να συνηθίσω, χωρίς ωστόσο να σημαίνει πως είναι κάτι κακό, είναι η ίδια η πόλη. Η Cordona όπως ανέφερα και παραπάνω βρίσκεται στο 1880 στην Μεσόγειο (κατά πάσα πιθανότητα στην Ιταλία), και λόγω της χρονικής της περιόδου, οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν ποικίλουν σε μεγάλο βαθμό, καθώς βρήκαν σε αυτήν καταφύγιο από διάφορα μέρη του κόσμου, όπως την Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Αφρική και την υπόλοιπη Ευρώπη. Μια αναπάντεχη επιλογή από την Frogwares καθώς διαφέρει κατά πολύ από την μέχρι τώρα συνηθισμένη Αγγλία, την οποία όμως έμαθα να αγαπάω όσο περισσότερο την εξερευνούσα και άκουγα τις ιστορίες των κατοίκων της.

Και αυτό κυρίως γιατί οι ιστορίες τους είναι εξαιρετικά δυσκολοχώνευτες και συναισθηματικά βεβαρημένες. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, στην Μεσόγειο του 1880 η σκλαβιά, η εξαθλίωση, ο ρατσισμός, τα μυστικά, αλλά και οι παράνομες και κυρίως σεξουαλικά παράνομες πράξεις έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων, και ο εν λόγω τίτλος δεν διστάζει να μας τα παρουσιάσει με έναν αρκετά ωμό και έντονο τρόπο, κάνοντάς τον έτσι να εστιάζει προς ένα πιο ώριμο κοινό.

Πέρα όμως από όλα αυτά τα (δυστυχώς αναλλοίωτα μέχρι και στις μέρες μας) προβλήματα, ο Sherlock έρχεται αντιμέτωπος και με μια πληθώρα “κλασικών” κακών, κυρίως στην μορφή συμμοριών. Και φυσικά, αυτές οι συμμορίες, τις οποίες μπορείτε να εντοπίσετε τόσο κατά την διάρκεια μερικών υποθέσεων όσο και σε σκόρπια σημεία του χάρτη με την ονομασία Bandit Lairs, δεν πρόκειται να λογικευτούν με την λεκτική πειθώ του νεαρού πρωταγωνιστή μας, έτσι καταφεύγουμε σε έναν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισής τους, τις μάχες.

Το σύστημα μάχης λοιπόν του τίτλου είναι ιδιαίτερα απλοϊκό, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που είναι και προαιρετικό. Ο Sherlock οπλίζεται με το έμπιστο revolver του, το οποίο έχει άπειρες σφαίρες αλλά θα χρειαστεί να το ξαναγεμίζει τακτικά, και θα χρειαστεί να ακινητοποιήσει τους αντιπάλους τους πυροβολώντας τα διάφορα προστατευτικά που φορούν και ύστερα σε μια πληθώρα διαθέσιμων περιβαλλοντικών αντιπερισπασμών (όπως λάμπες). Μόλις καταφέρει να τους αποσπάσει την προσοχή θα μπορέσει είτε να τους πυροβολήσει και να τους σκοτώσει είτε να προβεί σε ένα σύντομο quick-time event για να τους ρίξει αναίσθητους και στην συνέχεια να τους συλλάβει, κάνοντας ιδιαίτερα χαρούμενο τον Jon. Το ποια από τις δύο επιλογές θα προτιμήσετε τις περισσότερες φορές δεν θα σας επιφέρει προβλήματα, η ορθή πράξη ωστόσο μπορεί σπανίως να σας βοηθήσει σε κάποια υπόθεση.

Μέχρι στιγμής λοιπόν, ο νέος αυτός Sherlock Holmes τίτλος αποδείχθηκε ανέλπιστα καλός, δυστυχώς όμως τα πολυάριθμα προβλήματα που κουβάλησε μαζί του έριξαν την συνολική εμπειρία αρκετά χαμηλά. Τα προβλήματα αυτά ανήκουν στον τεχνικό τομέα, όπου πέρα από τα διάσπαρτα frame-drops που παρουσιάστηκαν, ο τίτλος υποφέρει από μια πληθώρα crashes, τα οποία ξεπέρασαν τα δέκα στις 25 ώρες όπου ασχολήθηκα με τον τίτλο. Ευτυχώς, καμία από αυτές τις φορές δεν διέγραψε ούτε δευτερόλεπτο από την μέχρι εκείνη την στιγμή πρόοδό μου, μεταφέροντάς με απλώς στο πλησιέστερο fast-travel σημείο, σίγουρα όμως έσβηνε την μαγεία που είχε χτίσει ο τίτλος μέχρι τότε.

Πέρα από αυτήν την τεράστια και συχνή ενόχληση, ο τίτλος δεν αντιμετώπισε άλλα τεχνικά προβλήματα, με την ανάλυση για παράδειγμα να προσφέρει μια πολύ όμορφη εικόνα. Ο ήχος του τίτλου ήταν ιδιαίτερος και εκλεπτυσμένος, με την μουσική του να είναι αξιομνημόνευτη και ευχάριστα κατάλληλη με την Cordona, ενώ τα διαφορετικά είδη δόνησης του DualSense ήταν φυσικά ευπρόσδεκτα.

Το Sherlock Holmes: Chapter One έγινε διαθέσιμο στις 16/11/2021 για το PlayStation 5. Το review του βασίστηκε σε Review Code, τo οποίο και λάβαμε από το στούντιο ανάπτυξης και έκδοσης του τίτλου, Frogwares.


Ακολουθήστε το PSholics.gr σε Google News, Facebook, Twitter, Instagram, YouTube, και Twitch. ώστε να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα γύρω από το PlayStation!

Στηρίξτε το PSholics.gr, κάνοντας μια δωρεά, μέσω του PayPal.

Latest news
Ψηφοφορία

Είστε ευχαριστημένοι με τους δωρεάν PS Plus τίτλους του Μαΐου;

View Results

Loading ... Loading ...
Συνοψίζοντας

Sherlock Holmes: Chapter One | Review

Το Sherlock Holmes: Chapter One αποτελεί την μέχρι σήμερα καλύτερη προσπάθεια της Frogwares να δημιουργήσει έναν εντυπωσιακό και αξιομνημόνευτο τίτλο. Μπορεί οι νέοι μηχανισμοί όπως το κρυφάκουσμα να μην δημιούργησαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, όλοι οι υπόλοιποι καθιερωμένοι όμως μηχανισμοί τελειοποιήθηκαν και ανέβασαν κατά πολύ την ποιότητα του τίτλου. Η τοποθεσία ήταν συναρπαστική, οι ιστορίες συγκινητικές και συνάμα διασκεδαστικές και κάθε στιγμή του τίτλου έκανε την ντετέκτιβ ιδιότητα του Sherlock να λάμπει, στο επόμενο βήμα ωστόσο η Frogwares θα χρειαστεί να πέσει με τα μούτρα στον τεχνικό τομέα ώστε να αποτρέψει τον απαράδεκτο αριθμό από crashes. Όσοι λοιπόν έχετε μια θέση στην καρδιά σας ειδικά φτιαγμένη για την διαλεύκανση εγκλημάτων, το Sherlock Holmes: Chapter One είναι ένας τίτλος που πραγματικά θα αγαπήσετε.

Βαθμολογία

8
Πάρα πολύ καλό

Θετικά:

  • Πρωτότυπη ιστορία γεμάτη συναισθήματα.
  • Οι ικανότητες του Sherlock Holmes σε όλο τους το μεγαλείο.
  • Πληθώρα διαφορετικών μηχανισμών για την διαλεύκανση εγκλημάτων.
  • Εκθαμβωτικός και απρόσμενα συναρπαστικός κόσμος.

Αρνητικά:

  • Το κρυφάκουσμα δεν ήταν ούτε επαναστατικό αλλά ούτε και χρηστικό
  • Απαράδεκτος αριθμός από crashes και συχνά frame-drops.

Share This Post

Like This Post

0

Δείτε επίσης

0
0
0

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    Graphics
    0
    10
    Gameplay
    0
    10
    Longevity
    0
    10
    Thanks for submitting your rating!
    Please give a rating.

    Thanks for submitting your comment!