Η δημοφιλή horror platformer σειρά της Bandai Namco επέστρεψε με το Little Nightmares III, δια χειρός της Supermassive Games, φέρνοντας νέους πρωταγωνιστές, νέους κινδύνους, και νέες ανατριχιαστικές τοποθεσίες.
Από το 2017 μέχρι και σήμερα, η σειρά Little Nightmares κατάφερε να αποκτήσει και να διατηρήσει μια αρκετά υψηλόβαθμη θέση στο βάθρο των horror εμπειριών, παρόλη την μινιμαλιστική της εμφάνιση και το puzzle-platformer gameplay της. Το κατόρθωμα αυτό έγινε πραγματικότητα χάρη στο ταλέντο της Tarsier Studios, η οποία διηγήθηκε μια ανατριχιαστική αλλά γεμάτη (αθόρυβο) συναισθηματικό αντίκτυπο ιστορία δύο τόμων, με επίκεντρο την περιπέτεια της μικροσκοπικής Six. Ωστόσο, η διήγηση αυτή ολοκληρώθηκε με το Little Nightmares II, και η Tarsier Studios αποφάσισε να προχωρήσει σε μια άλλη IP γνωστή ως REANIMAL, αφήνοντας πίσω τον κόσμο των μικρών εφιαλτών.
Όμως, λόγω της αγάπης των παικτών για την σειρά αυτή, η Bandai Namco αποφάσισε πως δεν ήθελε να δώσει ακόμη τέλος στο δημοφιλές σύμπαν, αναθέτοντας λοιπόν την ανάπτυξη ενός νέου τίτλου στην Supermassive Games, το στούντιο που είχε αναλάβει την ανάπτυξη του Little Nightmares II – Enhanced Edition, δηλαδή την βελτίωση του ήδη υπάρχοντα τίτλου και την μεταφορά του στο PlayStation 5. Και κάπως έτσι αποκτήσαμε το Little Nightmares III, το οποίο μας φέρνει νέους πρωταγωνιστές, νέους κινδύνους, και νέες ανατριχιαστικές τοποθεσίες.
Το Little Nightmares III λοιπόν μας παρουσιάζει την περιπέτεια δύο νεαρών φίλων, των Low και Alone, καθώς εξερευνούν το εχθρικό για τους μικρούς μας πρωταγωνιστές Nowhere και αναζητούν τον δρόμο για το σπίτι τους. Οπλισμένοι με ένα μόνο χρήσιμο εργαλείο ο καθένας τους, το μικρό τους μέγεθος που τους επιτρέπει να κρύβονται και να διασχίζουν στενά μονοπάτια, αλλά και την φιλία τους, αποφεύγουν ή νικούν αδίστακτους και πεινασμένους εχθρούς και βρίσκουν την λύση σε κάθε γρίφο που στέκεται ανάμεσα σε αυτούς και την επιβίωση.
Αν έχετε ασχοληθεί με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, τότε θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας με το Little Nightmares III. Αυτό όμως καταλήγει να μην του κάνει μεγάλες χάρες. Αντιθέτως, η περιπέτεια των Low και Alone είναι τόσο οικεία, που οι παίκτες θα πρέπει να αναζητήσουν ψίχουλα πρωτοτυπίας με μεγεθυντικό φακό. Μοιάζει τόσο πολύ με έναν Little Nightmares τίτλο που χάνει το πραγματικό νόημα της σειράς. Είναι σαν να φοράει το κουφάρι του Little Nightmares, διατηρώντας την εμφάνιση, το gameplay, την κάθε παραμικρή λεπτομέρεια, χωρίς όμως να καταφέρνει να διατηρήσει την μαγεία που έκανε τους δύο πρώτους τίτλους να ξεχωρίσουν.
Στο πρώτο από τα τέσσερα κεφάλαια του Little Nightmares III είχα προλάβει να σχηματίσω μια διαφορετική από την παραπάνω άποψη, χάρη στην αμμώδης και γεμάτη ερείπια Necropolis και τον εχθρό που διέμενε σε αυτήν (ένα γιγαντιαίο και άτσαλο μωρό), παρόλα αυτά τα υπόλοιπα κεφάλαια και οι υπόλοιποι εχθροί έμοιαζαν λες και η Supermassive Games πήρε έναν οδηγό που να περιέγραφε πώς να φτιάξεις ένα σκηνικό και έναν χαρακτήρα που να βγήκαν από την σειρά Little Nightmares και επέλεξε τα πιο απλά σχέδια που μπορούσε να σκεφτεί.
Την κατάσταση αυτή επιχείρησαν κάπως να σώσουν οι πρωταγωνιστές του τίτλου καθώς, όσων αφορά το gameplay τουλάχιστον, προσφέρουν δύο διαφορετικούς βασικούς μηχανισμούς και ορισμένες επιπρόσθετες πινελιές ανάλογα με το εκάστοτε κεφάλαιο. Για παράδειγμα, ο Low χειρίζεται ένα τόξο με το οποίο μπορεί να ακινητοποιεί εχθρούς από μακριά, να πατάει απόμακρα κουμπιά, και να κόβει φθαρμένα σκοινιά, ενώ η Alone έχει ένα μεγάλο και βαρύ γαλλικό κλειδί το οποίο και χρησιμοποιεί για να ανοίγει νέα περάσματα σε ετοιμόρροπους τοίχους, να χειρίζεται διάφορους μηχανισμούς, αλλά και να λιώνει ορισμένους μικρότερους σε μέγεθος εχθρούς. Επιπλέον, έχουν περιστασιακά στην διάθεσή τους και μια ομπρέλα για ομαλή προσγείωση, αλλά και έναν φακό για το σκοτάδι.
Κάπου εδώ όμως τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο σκούρα για το Little Nightmares III, καθώς ο τίτλος δίνει σημαντική έμφαση στο co-op κομμάτι του. Λόγω της κάμερας που διαθέτει (δεν μπορούμε να βρούμε κανέναν άλλο πιθανό λόγο για τον οποίον η Supermassive Games έκανε αυτήν την επιλογή), ο τίτλος δεν προσφέρει couch co-op, ένα τεράστιο αρνητικό για έναν τέτοιου είδους τίτλο. Αντιθέτως, προσφέρει μόνο την επιλογή για online co-op (το οποίο και δεν λειτουργεί πάντα, βγάζοντας πολλές φορές σφάλματα στους παίκτες που δεν τους επιτρέπει να συμμετάσχουν στην gaming συνεδρία του συμπαίκτη τους), αλλά και για solo play με την χρήση AI για χαρακτήρα που δεν έχουμε επιλέξει.
Στο πρώτο playthrough μου, όπου και είχα διαλέξει να παίξω ως η Alone, η AI ήταν ευτυχώς αρκετά συνεργάσιμη, με τον Low να “ακούει” τις εντολές μου και να πηγαίνει εκεί που πρέπει χωρίς δυσκολία. Στο δεύτερο όμως όπου χειριζόμουν τον Low, η Alone έκανε πολλές φορές του κεφαλιού της και με οδήγησε σε πολλαπλούς άδικους θανάτους σε κρίσιμες στιγμές (όπως όταν ήθελα να ξεκλειδώσω ένα από τα τρόπαια που απαιτούσε να μείνω ζωντανή).
Οι δυσκολίες αυτές δυστυχώς ξεχείλισαν και προς την δική μου “ανθρώπινη” πλευρά, με το Little Nightmares III να διαθέτει έναν αρκετά άβολο και αναξιόπιστο χειρισμό. Η επιλογή του να αναθέσουν πολλαπλές κινήσεις σε ένα μόνο κουμπί, όπως το να σηκώνω και να αφήνω αντικείμενα του περιβάλλοντος, το να κρατάω το χέρι του συμπρωταγωνιστή μου, και το να χρησιμοποιώ το όπλο μου (αφού πρώτα το εξοπλίσω) κάνει την όλη εμπειρία αχρείαστα πολύπλοκη, ενώ το platforming σε έναν 2.9D κόσμο με στενά περάσματα πάνω από κενά στο έδαφος είναι μια σίγουρη συνταγή για πολλά ατυχήματα.
Βέβαια, το γεγονός πως το Little Nightmares III ακολούθησε πιστά τους προηγούμενους δύο τίτλους της σειράς έχει και τα θετικά του, όσων αφορά τουλάχιστον την ατμόσφαιρά του και τον ανατριχιαστικό του χαρακτήρα. Μπορεί να μην είχε τόσο αξιομνημόνευτους εχθρούς όσο ήταν για παράδειγμα η δασκάλα ή οι δίδυμοι σεφ, αλλά οι κίνδυνοι που αντιμετώπισα ήταν και αυτοί με τον τρόπο τους αγχωτικοί και τρομακτικοί. Υπήρξε αρκετή λεπτομέρεια στα διάφορα περιβάλλοντα του τίτλου, από τα γεμάτα ζαχαρωτά στενά του Candy Factory μέχρι και τους λιγδιασμένους δρόμους του τσίρκου, ενώ η μουντή και σκοτεινή Little Nightmares παλέτα χρησιμοποιήθηκε όμορφα για να βάψει την κάθε σπιθαμή του Nowhere.
Στο ίδιο μήκος κύματος βαδίζει και ο ακουστικός τομέας του τίτλου, διαθέτοντας όμορφη και δυσοίωνη μουσική και ικανοποιητικά ηχητικά εφέ, ωστόσο έχω ορισμένα παράπονα από τον τεχνικό του τομέα, καθώς ήρθα αντιμέτωπη με πολλά framedrops σε φαινομενικά άσχετα σημεία, όπως επίσης και κολλήματα τόσο μεγάλης διάρκειας που νόμιζα ότι ο τίτλος είχε κρασάρει.
Εν κατακλείδι, το Little Nightmares III προσφέρει μια γνώριμη, ασφαλή, αναμασημένη εμπειρία, χωρίς πρωτοτυπίες και χωρίς το συναισθηματικό αντίκτυπο που κατάφεραν να προσφέρουν οι δύο πρώτοι τίτλοι της σειράς. Συνοδεύεται από άχαρο χειρισμό και μπερδεμένη AI, ωστόσο δεν παύει να είναι ένας Little Nightmares τίτλος, διατηρώντας την ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και τους περιβαλλοντικούς γρίφους που μάθαμε να αγαπάμε, παράλληλα με δύο μινιμαλιστικούς πρωταγωνιστές που δένουν όμορφα το συνολικό εγχείρημα της Supermassive Games.
Ο τίτλος μας παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία για τις ανάγκες του review.
