Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake – Review
Μετά την κυκλοφορία των Fatal Frame: Maiden of Black Water και Fatal Frame: Mask of the Lunar Eclipse, οι Koei Tecmo και Team NINJA αποφάσισαν πως έφτασε η ώρα για να φέρουν στις μοντέρνες κονσόλες έναν από τους εμβληματικότερους τίτλους της Fatal Frame σειράς (γνωστής και ως Project Zero στην Ευρώπη), το Fatal Frame II: Crimson Butterfly. Κατάφεραν όμως να διατηρήσουν την αυθεντική του ταυτότητα και να την συνδυάσουν με ένα σύγχρονο gameplay; Ας το δούμε παρακάτω.
Το Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake μας ακολουθά τις δίδυμες αδερφές Mio και Mayu Amakura, οι οποίες, κατά την διάρκεια μιας αθώας βόλτας στο δάσος, βρίσκονται παγιδευμένες σε ένα εγκαταλελειμμένο χωριό που μοιάζει να έχει μείνει αλώβητο από τα χέρια του χρόνου. Καθώς αναζητούν τρόπο διαφυγής, έρχονται αντιμέτωπες με εχθρικά πνεύματα, δυσοίωνα τελετουργικά, και τα σκοτεινά μυστικά που κρύβει ο βυθισμένος στην νύχτα τόπος.
Με μοναδικό τους όπλο την εμβληματική Camera Obscura και αξιόπιστο οδηγό μια φωτεινή κόκκινη πεταλούδα, οι δύο αδελφές καλούνται να ξεδιπλώσουν το κουβάρι μυστηρίου, να δραπετεύσουν από την μοίρα τους, αλλά και να επιβιώσουν από τον απόλυτο τρόμο που κρύβεται σε κάθε γωνιά.
Όπως και με τα περισσότερα μοντέρνα remakes που ανήκουν στην horror κατηγορία, έτσι και το Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake διατήρησε την ιστορία και την ατμόσφαιρα που έκαναν τον αρχικό τίτλο να ξεχωρίσει, ενώ εμπλουτίστηκε και με ένα επιπλέον ending, το οποίο ευτυχώς προσφέρει μια ικανοποιητική ολοκλήρωση της ιστορίας και δεν ξεφεύγει από αυτό που θα μπορούσαν να περιμένουν οι παίκτες.
Παρόλα αυτά, το αφηγητικό κομμάτι του Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake δέχθηκε ορισμένες δυνατές προσθήκες μέσω των νέων δευτερευόντων αποστολών, τα λεγόμενα side stories. Μέσω αυτών, οι παίκτες μπορούν να μάθουν την ιστορία από ορισμένα σημαντικά πνεύματα/φαντάσματα, να συλλέξουν επιπρόσθετα collectibles, αλλά και να ξεκλειδώσουν τα υπόλοιπα endings του τίτλου.
Όσων αφορά τώρα το gameplay του Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake, ο τομέας αυτός δέχθηκε αναμφισβήτητα τις περισσότερες βελτιώσεις.
Συγκεκριμένα, μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές που θα προσέξουν όσοι ασχολήθηκαν με τον PlayStation 2 τίτλο του 2003 είναι πως, για χάρη του σύγχρονου κοινού, έχει αντικατασταθεί η fixed camera με μια over-the-shoulder camera. Η κίνηση αυτή πραγματοποιήθηκε ώστε να προσφέρει στους παίκτες μεγαλύτερη άνεση και ευκολία στον χειρισμό, και η αλήθεια είναι πως ως επί το πλείστον τα κατάφερε, ωστόσο κατέληξε να δημιουργεί ορισμένες άβολες γωνίες με χαμηλή ορατότητα όταν η πρωταγωνίστριά μας κρύβεται σε στενούς χώρους.
Επιπλέον, ο βασικός κόσμος του τίτλου δέχθηκε σημαντική επέκταση, κυρίως στα εξερευνήσημα σπίτια και κάποια σοκάκια, ενώ η πρωταγωνίστριά μας μπορεί πλέον να κινείται πιο γρήγορα αλλά και να τρέχει. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως το Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake είναι ένας γρήγορος τίτλος, απλώς δεν είναι και βασανιστικά αργός όπως ήταν το Fatal Frame: Mask of the Lunar Eclipse.
Θετική είναι και η προσθήκη του Hand-Ηolding μηχανισμού, ο οποίος επιτρέπει στις Mio και Mayu να κρατούν η μια το χέρι της άλλης καθώς περπατούν. Ο μηχανισμός αυτός είναι ωφέλιμος για δύο λόγους, καθώς όχι μόνο ενδυναμώνει την σχέση των δύο κοριτσιών στα μάτια των παικτών, αλλά και γεμίζει αυτόματα την ζωή της πρωταγωνίστριας, της Mio, ώστε να μην χρειάζεται να χρησιμοποιεί συνεχώς healing αντικείμενα.
Βελτιώσεις και προσθήκες δέχθηκε και το σύστημα μάχης του τίτλου, καθώς η Camera Obscura μπορεί πλέον να κάνει zoom και focus, επιτρέποντας έτσι στους παίκτες να προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά στους εχθρούς αν χειρίζονται σωστά την κάμερα, ενώ διαθέσιμα έγιναν και τα Paraceptual, Exposure, και Radiant φίλτρα, τα οποία έχουν ειδικές χρήσεις τόσο στο combat όσο και κατά την διάρκεια της εξερεύνησης. Η βελτίωση της Camera Obscura ολοκληρώνεται και με το πλήθος νέων αναβαθμίσεων, τις οποίες οι παίκτες μπορούν να ξεκλειδώσουν με τα prayer beads που θα βρίσκουν κρυμμένα σε κάθε γωνία του κόσμου.
Επίσης, οι εχθροί του Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake είναι πιο επιθετικοί από τους εχθρούς του αρχικού τίτλου, και μπορούν πλέον να ρίξουν την Mio στο έδαφος ακινητοποιώντας την, κάνοντας έτσι την συνολική εμπειρία μάχης αρκετά πιο δυναμική.
Ωστόσο, ούτε ο χειρισμός ούτε το σύστημα μάχης του Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake είναι αλάνθαστα. Οι κινήσεις της Mio είναι πολλές φορές άχαρες και βαριές, και οι μάχες μπορούν να γίνουν περισσότερο κουραστικές παρά συναρπαστικές, ειδικά όταν πρέπει να αντιμετωπίσουμε ορισμένα mini bosses, τα οποία κινούνται συνεχώς πέρα δώθε σε όλο το οπτικό μας πεδίο. Αυτοί οι εχθροί όχι μόνο καθιστούν παντελώς άχρηστο το lock-on, αλλά μπορούν να μας ζαλίσουν και να μας εκνευρίσουν, καθώς ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο στο να ψάχνουμε με την κάμερα να τους βρούμε παρά να κάνουμε damage και να αποφεύγουμε τις επιθέσεις τους.
Ευτυχώς, ο οπτικός τομέας του Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake δεν φαίνεται να έρχεται αντιμέτωπος με ιδιαίτερα προβλήματα. Αντιθέτως, καταφέρνει να διατηρεί την αρχική ανατριχιαστική του ατμόσφαιρα, αποκτώντας ωστόσο όμορφα και καθαρά γραφικά, αλλά και πιο έντονα και ευκρινή χρώματα. Τα περιβάλλοντα είναι σκοτεινά αλλά ευδιάκριτα, ο σχεδιασμός των εχθρών άκρως απόκοσμος, και το μοντέλο της Mio είναι κλάσεις ανώτερο από τα μοντέλα των πρωταγωνιστών του Fatal Frame: Mask of the Lunar Eclipse που κυκλοφόρησε μόλις τρία χρόνια πριν.
Στο ίδιο μήκος κύματος βαδίζει και ο ακουστικός τομέας του τίτλου, ο οποίος διαθέτει όμορφα και χαρακτηριστικά ηχητικά εφέ για τα collectibles, φρικιαστικούς ήχους από τα εχθρικά πνεύματα, αλλά και ατμοσφαιρική μουσική, ενώ βελτιώνεται ακόμη περισσότερο χάρη στο 3D Audio του PlayStation 5.
Όμως, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον τεχνικό τομέα του τίτλου· και αυτό γιατί το Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake έχει αδικαιολόγητα μεγάλους χρόνους φόρτωσης, αρκετά frame drops στις πιο απαιτητικές στιγμές του, ενώ ήρθα αντιμέτωπη και με πολλά crashes, ακόμη και μετά από τα πολλαπλά updates που δέχθηκε ο τίτλος.
Εν κατακλείδι, το Fatal Frame II: Crimson Butterfly Remake είναι ένα αξιόλογο αλλά όχι αλάνθαστο remake. Καταφέρνει να διατηρήσει την ατμόσφαιρα και την ιστορία του αρχικού τίτλου και να εκσυγχρονίσει σωστά το gameplay του με πολλές μοντέρνες αλλαγές και βελτιώσεις, ωστόσο ο χειρισμός γίνεται πολλές φορές άβολος, οι μάχες γίνονται γρήγορα κουραστικές, και ο τεχνικός τομέας σηκώνει αρκετές βελτιώσεις. Όσοι πάντως ασχολήθηκαν με τα υπόλοιπα remakes της σειράς, είναι σίγουρο θα μείνουν ευχαριστημένοι με την νέα αυτή προσπάθεια των Koei Tecmo και Team NINJA.
Ο τίτλος μας παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία για τις ανάγκες του review.
