Το Call of Duty: Black Ops 7 επιστρέφει με τη γνωστή φόρμουλα της σειράς, προσπαθώντας να συνδυάσει κλασική δράση με φρέσκες ιδέες. Παρά τις όποιες καινοτομίες, η νέα έκδοση δείχνει τα όριά της, προσφέροντας μια εμπειρία που θα ικανοποιήσει κυρίως τους φανατικούς του franchise.
Η σειρά Call of Duty επιστρέφει για άλλη μια χρονιά, αυτή τη φορά με την Treyarch να επιχειρεί ένα πιο τολμηρό μείγμα ανάμεσα σε κλασική δράση και νέα πειράματα στη δομή του παιχνιδιού. Το campaign, το multiplayer και τα συνεργατικά modes δείχνουν ότι η ομάδα ανάπτυξης θέλει να μετακινήσει τη σειρά σε πιο «ζωντανό» και διαρκώς εξελισσόμενο μοντέλο, κάτι που αλλάζει αρκετά τον τρόπο που παίζεται και αντιμετωπίζεται το παιχνίδι και οι υποψίες που είχαμε κατά τις παλαιότερες κυκλοφορίες, ότι τα Call of Duty πλέον είναι ένα απλό DLC, παίρνουν σάρκα και οστά.
Παρά την οικεία βάση που περιμένει κανείς από ένα Call of Duty, είναι ξεκάθαρο ότι το Call of Duty: Black Ops 7 προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του single-player και να ενισχύσει ακόμη περισσότερο το online σκέλος, μια κατεύθυνση που σίγουρα θα συζητηθεί.
Το σενάριο του Call of Duty: Black Ops 7 διαδραματίζεται στο 2035, δέκα χρόνια δηλαδή μετά τα αντίστοιχα γεγονότα του Call of Duty: Black Ops 2, κάτι που το κάνει δηλαδή άμεσο sequel του. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του David Mason και ακολουθεί την ομάδα JSOC και την επιστροφή ενός γνωστού παλαιού κακού από το παρελθόν της σειράς, με set-pieces που παραπέμπουν σε ένα μεσογειακό αστικό περιβάλλον.
Το campaign του Call of Duty: Black Ops 7 καταφέρνει να εγκλωβίζεται σε μια ιστορία που μοιάζει περισσότερο με πρόχειρη συρραφή ιδεών παρά με ολοκληρωμένο σεναριακό όραμα. Το παιχνίδι σε πετάει από σκηνή σε σκηνή με ρυθμό που θυμίζει trailer παρά αφήγηση, χωρίς να σου δίνει χρόνο να χτίσεις σχέση με τους χαρακτήρες ή να επενδύσεις πραγματικά στο τι συμβαίνει. Υπάρχουν στιγμές που υπόσχονται ένταση, συνωμοσίες, παιχνίδια διπλής ταυτότητας, αλλά καταλήγουν να ξεφουσκώνουν γιατί η ιστορία δεν έχει ξεκάθαρη κατεύθυνση και μοιάζει να γράφτηκε με τη λογική “κάτι πρέπει να γίνει εδώ” αντί για “αυτό έχει νόημα να συμβεί εδώ”.
Παρότι το Call of Duty: Black Ops 7 πετάει κατά καιρούς ενδιαφέρουσες ιδέες, η αφήγηση καταρρέει συχνά από έλλειψη συνοχής και ρυθμού. Οι παίκτες που στρέφονται στο single player για μια πιο προσωπική, ολοκληρωμένη εμπειρία θα βρουν τον εαυτό τους να παλεύει περισσότερο με το ίδιο το σύστημα παρά με την ιστορία. Η απαίτηση για μόνιμη σύνδεση «πάντα online» είναι εξοργιστική για ένα campaign, αφαιρώντας κάθε αίσθηση ελέγχου: δεν μπορείς να κάνεις παύση, δεν μπορείς να σταματήσεις όταν το χρειάζεσαι, και το να αφήσεις μια αποστολή στη μέση ισοδυναμεί με απώλεια προόδου. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς κουραστικό, είναι ένας σχεδιασμός που τιμωρεί τον παίκτη χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο.
Η κεντρική ιστορία κρατά περίπου τέσσερις με έξι ώρες και σε συνδυασμό με την πάντα-online απαίτηση, ρέει με ρυθμό που δεν αφήνει πολλά περιθώρια χαλάρωσης. Μετά το τέλος της, ξεκλειδώνει το Endgame mode, ένα υβρίδιο campaign και multiplayer όπου 32 παίκτες συνεργάζονται σε μεγάλες PvE προκλήσεις. Είναι μια φιλόδοξη προσπάθεια της Treyarch να ανανεώσει τη φόρμουλα, αλλά ο πιο «MMO» χαρακτήρας της δεν θα βρει απαραίτητα όλους σύμφωνους.
Η Activision χαράκτηρησε το Call of Duty: Black Ops 7 ως το μεγαλύτερο σε περιεχόμενο που έχει βγει και οι αριθμοί το επιβεβαιώνουν αυτό. Το multiplayer του Call of Duty: Black Ops 7 παραμένει το πιο δυνατό σημείο του παιχνιδιού, προσφέροντας γρήγορο και ακριβές gameplay που κρατά τον παίκτη συνεχώς σε εγρήγορση. Οι χάρτες, συνολικά 18, συνδυάζουν νέες δημιουργίες με κλασικά remastered επίπεδα από το Black Ops 2, ενώ οι μεγάλοι “Skirmish” χάρτες για 20v20 προσθέτουν ένταση και δυνατότητα χρήσης οχημάτων, φέρνοντας μια αίσθηση κλίμακας που σπάνια βλέπουμε στο βασικό multiplayer.
Επίσης, για ακόμη μια χρονιά ο κλασσικός χάρτης “Nuketown” επιστρέφει με αρκετές τεχνικές αλλαγές. Η παραδοσιακή three lanes σχεδίαση εξακολουθεί να προσφέρει ισορροπία μεταξύ κοντινών μαχών και μακρινών συμπλοκών, ενώ τα κάθετα επίπεδα και τα διαδραστικά στοιχεία προσθέτουν βάθος στις αναμετρήσεις. Τα σημεία spawn σε μερικούς χάρτες παραμένουν το πιο εμφανές αδύνατο σημείο, αλλά συνολικά η εμπειρία είναι άμεση, διασκεδαστική και πλήρως λειτουργική, με την προοπτική επιπλέον περιεχομένου από την πρώτη σεζόν να κρατά το ενδιαφέρον ζωντανό.
Το Zombies mode του Call of Duty: Black Ops 7 επιστρέφει με πλούσιο περιεχόμενο και μεγαλύτερη ποικιλία σε χάρτες και προκλήσεις, αλλά η αίσθηση που αφήνει δεν είναι η ίδια μαγεία των παλιότερων τίτλων. Οι νέες μηχανικές και τα συνεργατικά στοιχεία δίνουν βάθος στις μάχες, με προαιρετικούς στόχους και μυστικά που επιβραβεύουν τους εξερευνητές, όμως το συνολικό pacing συχνά μοιάζει τεχνητά επιμηκυμένο και οι χαρακτήρες χάνουν μέρος από το χιούμορ και την προσωπικότητα που έκαναν το mode θρυλικό. Παρά τις βελτιώσεις στον σχεδιασμό των επιπέδων και τις πιο φρέσκες ιδέες, το Zombies πλέον νιώθει περισσότερο σαν μια ασφαλή επέκταση του multiplayer, παρά σαν μια ξεχωριστή, καθηλωτική εμπειρία.
Στο τεχνικό κομμάτι, το Call of Duty: Black Ops 7 δείχνει να εκμεταλλεύεται πολύ καλά το σύγχρονο hardware, με 4K ανάλυση στα 60fps και υποστήριξη 120fps όπου είναι διαθέσιμη. Παρά την ομαλή απόδοση, δεν λείπουν μεμονωμένα προβλήματα σύνδεσης και μικρές καθυστερήσεις που μπορεί να επηρεάσουν στιγμιαία την εμπειρία, κυρίως στο multiplayer. Ο ήχος έχει επίσης αναβαθμιστεί, με πιο καθαρή και κατευθυντική απεικόνιση, κάτι που βελτιώνει σημαντικά την αίσθηση της δράσης σε σχέση με προηγούμενες εκδόσεις.
Συνολικά, το Call of Duty: Black Ops 7 δείχνει ξεκάθαρα τα όρια της σειράς. Παρά τις όποιες προσπάθειες για φρεσκάδα, το παιχνίδι μοιάζει περισσότερο με μια ασφαλή αναπαραγωγή προηγούμενων τίτλων παρά με κάτι πραγματικά νέο. Το multiplayer και το Zombies mode παραμένουν διασκεδαστικά, αλλά το campaign και ορισμένες άλλες επιλογές δεν καταφέρνουν να κρύψουν τη μονοτονία και την έλλειψη ουσιαστικής καινοτομίας. Από την πρώτη ώρα φαίνεται πως παλεύει να δείξει κάτι νέο, ενώ στην πράξη ανακυκλώνει γνώριμες ιδέες πίσω από εντυπωσιακά εφέ.
Ο τίτλος μας παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία, για τις ανάγκες του Review.
