Είναι ευρέως γνωστό πως ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος αποτέλεσε μια από τις σκοτεινότερες περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, καθώς τα 23 εκατομμύρια θύματά του, οι φριχτές συνθήκες στις οποίες ζούσαν τόσο οι στρατιώτες στα χαρακώματα όσο και οι οικογένειές τους στις γεμάτες φτώχεια, αρρώστιες και πείνα εμπλεκόμενες στον Πόλεμο χώρες, αλλά και τα σωματικά και ψυχολογικά τραύματα που χαράχτηκαν σε όσους κράτησαν ένα όπλο στα χέρια τους, άφησαν ένα άφθαρτο στίγμα στην ανθρωπότητα γεμάτο πόνο και θλίψη. Επομένως, είναι αρκετά εύκολο για πολλούς να χρησιμοποιήσουν τον Πόλεμο αυτό ως έμπνευση για να διηγηθούν μια δυνατή και συναισθηματική ιστορία και, πατώντας πάνω σε αυτές τις βάσεις, να ξεθάψουν και τις πιο φρικιαστικές σκέψεις στο μυαλό των ανθρώπων ώστε να δημιουργήσουν μια πραγματικά τρομαχτική λόγω των ρεαλιστικών πηγών της εμπειρία.
Ένας τίτλος που επιχείρησε να κάνει ακριβώς αυτό είναι το Ad Infinitum, ένας νέος survival horror τίτλος από την εκδότρια εταιρία Nacon και το στούντιο ανάπτυξης Hekate. Εκ πρώτης όψεως, πολλοί παίκτες μπορεί να το παρομοιάσουν με το πρόσφατο Amnesia: The Bunker, που κυκλοφόρησε λίγους μήνες νωρίτερα και μας τοποθέτησε και αυτό στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην πραγματικότητα όμως το Ad Infinitum επρόκειτο για έναν πρωτότυπο τίτλο που δεν έλαβε έμπνευση από το νέο δημιούργημα της Frictional Games, έχοντας ανακοινωθεί αρχικά τον Μάιο του 2015. Όπως καταλαβαίνετε, κατά την ανάπτυξή του παρουσιάστηκαν πολυάριθμα προβλήματα που καθυστέρησαν σε μεγάλο βαθμό την κυκλοφορία του, δημιουργώντας την εντύπωση για αρκετό καιρό πως δεν θα έβρισκε καν τον δρόμο του προς την αγορά, ευτυχώς όμως με την επιμονή της Hekate η ανάπτυξή του ολοκληρώθηκε με επιτυχία, και βρίσκεται πλέον στα χέρια μας. Άξιζε όμως την πολυετή αυτή αναμονή;
Το Ad Infinitum λοιπόν μας διηγείται την ιστορία ενός νεαρού Γερμανού στρατιώτη, ο οποίος τυραννιέται από τις φριχτές αναμνήσεις που απέκτησε κατά την διάρκεια του πολέμου. Σε αυτή την ιδιαίτερη διήγηση μοιράζουμε τον χρόνο μας ανάμεσα στην έπαυλη όπου μεγάλωσε ο πρωταγωνιστής μας, αλλά και στα χαρακώματα όπου πολεμούσε, μπερδεύοντας το παρόν με το παρελθόν και τις αναμνήσεις με τους εφιάλτες. Κατά κανόνα, η διήγηση ξεκινάει μέσα από διάφορες σημειώσεις που μπορούμε να βρούμε μέσα στο άδειο και ανατριχιαστικό σπίτι του, οι οποίες με την σειρά τους μας βοηθούν να επιλύσουμε γρίφους και να κατανοήσουμε καλύτερα τα βάσανα που πέρασε η μητέρα μας, ο πατέρας μας, και ο αδερφός μας, πριν, κατά την διάρκεια, αλλά και μετά τον πόλεμο, και μόλις αποκτήσουμε μια ενδιαφέρουσα αναλαμπή, μεταφερόμαστε στο εγκαταλελειμμένο πλέον πεδίο της μάχης για να αντιμετωπίσουμε τα δικά μας βάσανα και τους δικούς μας εφιάλτες.
Παρόλο που η ιστορία του είναι εξαιρετικά δυνατή και με άπλετο ενδιαφέρον, γυρνώντας γύρω από θέματα αρκετά ευαίσθητα για την ανθρωπότητα που σπανίως βρίσκουν τον δρόμο τους προς την gaming βιομηχανία, η δεύτερη σημαντική πτυχή του τίτλου, και πιο συγκεκριμένα το horror στοιχείο του, αργεί να πάρει μπρος. Στο πρώτο περίπου μισό του Ad Infinitum, ο τίτλος καταλήγει να μοιάζει πιο πολύ με ένα walking sim που απαιτεί απλώς την ανάγνωση πολλών σημειώσεων και γραμμάτων και δεν προσφέρει πολλές δυνατές στιγμές αντάξιες άλλων horror τίτλων, το δεύτερο μισό του ωστόσο γίνεται απότομα αρκετά πιο τρομαχτικό, και ταυτόχρονα πιο απολαυστικό. Μιας όμως και το πρώτο του μισό θα απασχολήσει τους παίκτες για περίπου 2 με 3 ώρες, είναι πολύ πιθανό αρκετοί να χάσουν το ενδιαφέρον τους πριν προλάβουν να φτάσουν στο “ζουμί” της υπόθεσης.
Όσων αφορά το gameplay του τίτλου, μπορείτε να περιμένετε μια εμπειρία παρόμοια με τους περισσότερους first-person survival horror τίτλους, τύπου κυρίως Amnesia, όπου ο χαρακτήρας μας, όντας τελείως ανίκανος να αντιμετωπίσει τους υπερφυσικούς κινδύνους κατά μέτωπο, κλίνεται να χρησιμοποιήσει γρίφους, παράξενες διεξόδους, και φυσικά άπλετο stealth ώστε να σώσει το τομάρι του. Επιπλέον, το άνοιγμα μιας πόρτας, το σύρσιμο ενός κουτιού για να ανοίξουμε ένα νέο πέρασμα, και η οποιαδήποτε κίνηση μπορεί να χρειαστεί να κάνουμε γίνεται χειροκίνητα, προσφέροντας στον τίτλο έναν -αρκετά συνηθισμένο για το είδος- άχαρο αλλά συνάμα ρεαλιστικό χειρισμό.
Εκεί όμως που το Ad Infinitum τα βρίσκει κάπως σκούρα είναι ο τεχνικός του τομέας, αντιμετωπίζοντας πολυάριθμα προβλήματα. Συγκεκριμένα, ο τίτλος υποφέρει από συχνά και αρκετά αντιληπτά frame drops, κυρίως στο δεύτερο -και πιο απαιτητικό- μισό του τίτλου, ενώ οι οθόνες φόρτωσης που εμφανίζονται ανάμεσα στα chapters έχουν τοποθετηθεί με τέτοιον παράξενο τρόπο ώστε να χαλάνε σε μεγάλο βαθμό την εμβύθιση των παικτών και την ροή του παιχνιδιού. Επιπλέον, την εμφάνισή τους δεν διστάζουν να κάνουν και ορισμένα bugs, όπως ένα συγκεκριμένο που αντιμετώπισα με έναν εχθρό που δεν ήθελε με τίποτα να μου επιτεθεί, αναγκάζοντάς με να κάνω reload αρκετές φορές, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα παρουσιάστηκε στα συλλεκτικά του, τα οποία δεν καταγράφονται με σωστό τρόπο και έχουν καταστίσει μέχρι στιγμής την απόκτηση Platinum τρόπαιου παντελώς αδύνατη.
Παρόλα αυτά, το Ad Infinitum έχει και τα θετικά του, καθώς την δυνατή του ιστορία συνοδεύει ένας ακόμη πιο δυνατός οπτικός τομέας. Τα περιβάλλοντά του είναι καθαρά και απολαυστικά στο μάτι, κυρίως μέσα στην έπαυλη όπου κάθε δωμάτιο είναι ξεχωριστό, η επιλογή των χρωμάτων είναι σωστή για την κάθε περίσταση, με το σπίτι του να είναι έντονο και ζωντανό θυμίζοντας το παρόν, και τα χαρακώματα να είναι μουντά και γκρίζα όπως το σκοτεινό παρελθόν του πρωταγωνιστή, και ο λεπτομερής φωτισμός δίνει το κάτι παραπάνω. Λεπτομερής είναι και ο σχεδιασμός των βασικών εχθρών του τίτλου, αλλά και η πρωτοτυπία σε κάθε πινελιά πάνω τους, ενώ το αποκορύφωμα κρύβεται στον ακουστικό τομέα, με τους ανατριχιαστικούς ήχους των τεράτων και του περιβάλλοντος να δένουν εκπληκτικά με την άκρως ποιοτική του μουσική.
Το Ad Infinitum λοιπόν αποτελεί μια αρκετά ενδιαφέρουσα προσθήκη στο survival horror είδος, καθώς παρόλο που δεν καινοτομεί σε μεγάλο βαθμό στις gameplay ιδέες του, και αργεί να τραβήξει τους παίκτες για το πρώτο μισό της διάρκειάς του, προσφέρει μια δυνατή, συναισθηματική, και γεμάτη ανατροπές ιστορία, αλλά και έναν οπτικό τομέα που παρόλο το ανατριχιαστικό του setting, αποτελεί χάρμα οφθαλμών. Αν λοιπόν δεν σας πειράζει η αδύνατη απόκτηση του platinum τρόπαιου και τα διάσπαρτα μικροπροβλήματα στον τεχνικό του τομέα, τότε ο τίτλος αυτός μπορεί να αποτελέσει μια ευχάριστη επιλογή για το επερχόμενο Halloween.
Ο τίτλος μας παραχωρήθηκε από την εκδότρια εταιρία για τις ανάγκες του review.
